Presentatie "In den hof"
| Gelegen te Linden (bij Kessel-Lo) sinds 1992. Bier van het dorp is Meneer & Nikolaas Trippel. (enige in de streek) Maandelijkse suggestiekaart. |
| Geschiedenis "In den hof" |
| Als Joannes Baptista Leys in 1845 (ergens in mei) bij het schenken van zijn eerste pintje had geweten dat in 1992 (ergens in maart) zijn achter-achterkleinzoon zijn (officieus) éérste pintje zou schenken, dan... ja, dan wat? Over de oprichter en bouwer van het huidige café weten we niet zoveel meer, hij werd geboren op 20 maart 1823 en overleed op 29 mei 1882. Wel weten we dat hij in 1860 bij de geboorteaangifte van zijn zoon waarschijnlijk voor een dronken ambtenaar van de burgerlijke stand stond. Zijn zoon kreeg namelijk de naam van Eduard Joseph Laes op zijn paspoort in plaats van Leys. Eduard werd smid en werkte in een smidse op de "Diestsche Steenweg". Hij huwde Adelia Maria Vanlangendonck en ze kregen vier kinderen. Toen Joannes Leys in 1882 stierf, namen Eduard en "Delleke" het "estaminet" over. De zaak floreerde mede dankzij de schuttersgilde die er een lokaal en terrein voor de "edele handboog" hadden. In 1904 richtte de toenmalige burgemeester van Linden, Victor Huybens (boer Heuben) de "Zangsociëteit Hand in Hand" op. Hun repetitielokaal werd de zaal achter het estaminet Laes. Aan het geluk van Adelia kwam een einde toen Eduard op nog jonge leeftijd stierf en zij alleen kwam te staan in de opvoeding van vier kinderen en de uitbating van een druk café. "Moeder Delleke" had echter haar op haar tanden en sloeg zich erdoor, dikwijls letterlijk volgens leden van de gepensioneerdenbond. Sommigen weten zich nog te herinneren dat ze lastige klanten met de keuterhaak de deur uitjoeg. Ondertussen trouwden haar kinderen en de op één na jongste, Edmond Laes, bleef met zijn echtgenote Hélène Wouters inwonen. Tijdens de crisisjaren tussen de twee wereldoorlogen konden ze niet leven van het café alleen en daarom opende Edmond naast het café "Hand in Hand" in 1921 een fietsenwinkeltje en vond ook nog werk "aan den tram". Hélène bleef het café uitbaten, ze was een lieve, rustige vrouw en de klanten droegen haar dan ook op handen. Koken kon ze als de beste, vooral haar lentesoep herinnert zich nog menig familielid. Edmond daarentegen was iets opvliegender en enthousiaster in de omgang. Hij stopte de klanten zelfs wat geld toe, opdat ze langer zouden blijven voor de gezelligheid. Edmond en Hélène kregen twee kinderen, Achiel, die onderwijzer werd en nog steeds een graag geziene figuur is in Linden, en Simone die in 1954 het café voortzette. Normaal hoeven we hier geen verdere uitleg te geven, iedereen kent het verdere verhaal, maar toch... Simone huwt met één van de zonen van boer Heuben, Eugène, een duivel doet al op sportgebied in die tijd. Boogschieten, boksen of motorrijden, wie weet wat haar heeft bekoord? Gène weet alles van groenten en patatjes, hij werkte jarenlang in het veredelingsstation voor graangewassen te Heverlee. Veel van onze gebruikte groenten komen dan ook uit zijn tuin. 1971 was het stichtingsjaar van de "Lindense Trappers" en Gène is tot vandaag één van de trouwste en fanatiekste leden. Buiten drie kindjes grootbrengen was Simone haar voornaamste doel de zaak uitbouwen. Het café werd vernieuwd op aandringen van de klanten die trouwens zelf met de sloopwerken zijn begonnen. De achterliggende feestzaal werd in een nieuw kleedje gestoken, kreeg een nieuwe naam "Lindebos" en... het koken kon beginnen. Want koken kan ze, vooral gebak. Vaste klanten worden regelmatig getrakteerd op versgebakken taart. En dan zeggen we nog niets van haar zelfopgelegde haring met appeltjes... En dan nu... na zoveel jaren gaat het café vooraan dicht, zeggen de klanten. Wij zien het echter als verhuizen naar..."In den hof. Als vijfde generatie hebben we een traditie hoog te houden, één van vriendschap, warmte en gezelligheid. Eén van zich thuis voelen tussen mensen van het eigen dorp. Op 20 maart openden we "In den Hof". 20 maart is eveneens de geboortedatum van Joannes Leys, de eerste uitbater en de oprichter van de zaak. |